kinderen

Buitenlandadoptie – dagboek van een vader in spé

Man on the sheer cliff

Laat ik maar beginnen met toegeven; ik heb nog nooit geblogd. Of geschreven. Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar ik ben gevraagd door de mensen achter deze site om de komende tijd mijn ervaringen te delen met jullie en dat lijkt me wel leuk. Dus we gaan het gewoon proberen en ik hoop dan maar dat er iets leuks uit rolt.

Goed, eerst maar met de deur in huis vallen; waarom ben ik gevraagd om deze blog te schrijven? Omdat mijn man en ik bezig zijn met adoptie uit het buitenland. Al jaren, maar nu zit de procedure eindelijk in een stroomversnelling. Zelf kinderen krijgen was voor ons vrij onmogelijk, ik bedoel, wie moet er dan zwanger worden? En draagmoederschap zagen we eigenlijk niet zitten, omdat er zoveel kinderen zijn die op een liefdevol thuis zitten te wachten. Dat bracht ons ook gelijk bij de volgende stap; waarom zouden we niet een ‘special need’ kind adopteren? Voor gezonde baby’s is de vraag naar adoptiekinderen torenhoog, maar het zijn juist de wat oudere kinderen of kinderen met speciale behoeftes die vaak geen thuis vinden. Als wij dan toch gingen adopteren, waarom niet zo’n kindje in huis nemen?

We dachten eerst aan een kindje met een beperking maar al snel bleek dat juist oudere kinderen heel moeilijk een thuis vinden. Uiteindelijk leek dat de logische keuze. Ik zou een boek kunnen schrijven over de afgelopen jaren en de procedure tot het moment waar we nu staan, maar dat zou heel saai zijn. Laat ik dus kort zijn en stellen dat alle procedures doorlopen zijn en er, zoals ze zo mooi zeggen, een match gevonden is. Een kind. Of beter gezegd; kinderen. Broertjes en zusjes blijken namelijk nóg moeilijker te plaatsen te zijn, zeker als ze al ouder zijn. Of we dan geen siblings op wilden nemen. Nou ja, dat kan er ook nog wel bij.

We hebben de dossiers van de kinderen gekregen en doorgenomen en dat bleek niet iets waar je vrolijk van wordt. Het sterkte ons wel in onze overtuiging dat we de juiste keuze maken, want wat verdienen deze kinderen een stabiel thuis, na alles wat ze meegemaakt hebben. Nadat wij toegezegd hadden is ook aan de kinderen gevraagd of ze dat wel zien zitten. Helemaal naar Nederland verhuizen en dan ook nog bij twee mannen terecht komen. Zij staan er in principe positief tegenover, dus dat betekent dat mijn man en ik onze reis naar daar kunnen gaan plannen. En dat we binnenkort ineens schoolgaande kinderen hebben. Als de kinderen tenminste met ons mee willen komen, want als zij tijdens de kennismakingsperiode aangeven geen klik te voelen, hoeven ze natuurlijk niet met ons mee.

Via deze blog is het dus de bedoeling dat ik jullie op de hoogte ga houden. Van onze reis, en ons nogal plotseling uitgebreide gezin. Wordt snel vervolgd dus!

You Might Also Like

7 Comments

  1. 1

    Respect Tijs! Wat prachtig dat jullie voor deze vorm van adoptie en ouderschap hebben gekozen!
    Ik wens jullie veel succes bij de eerste ontmoeting en als je blog lees dan spreekt daar zoveel goeds en liefde uit, dan moet het gewoonweg wel klikken! :goodluck:

  2. 2

    Dankjewel voor je lieve reactie! Het was voor ons de meest logische vorm van adoptie, omdat deze kinderen echt niemand hebben om op terug te vallen. En of het gaat klikken… dat is natuurlijk nog even spannend, wij gaan er in elk geval alles aan doen om het te laten werken!

  3. 3

    Wat goed van jullie Tijs! Meteen meerdere kinderen adopteren lijkt me niet makkelijk. Ik wens je veel succes en geluk en ga je blog zeker volgen.

  4. 4
  5. 5

    Wat een herkenning! Spannend allemaal, vooral voor de kinderen natuurlijk. Wat goed dat zij er ook een stem in hebben. Heel veel succes!

  6. 6

    Onze kinderen zijn natuurlijk een stuk ouder Peace, dus als zij zelf aangeven geen klik te voelen mogen ze uiteraard beslissen dat ze niet mee gaan. Het is voor ons ingrijpend, maar voor de kinderen natuurlijk nog veel ingrijpender.
    De jongste is natuurlijk nog te klein om die afweging te maken, maar bij de kennismaking gaat steeds een hulpverlener aanwezig zijn die de kinderen kent en die kan ook nog een veto geven.
    Ik denk niet dat dat gebeurt hoor, maar je weet nooit.

    We hebben via Skype al kennis gemaakt met de meisjes, op hun verzoek, en op zich verliep dat positief. Dus het komt vast wel in orde maar in principe kan alles nog veranderen.
    We zullen zien hoe alles loopt!

  7. 7

    zo.. eindelijk de site doorgespit en kwam jullie verhaal tegen.. Wauw en nog eens Wauw ! Wat een dappere keuze.. 3 in 1 x zeg..

    Zijn de ouders helemaal niet meer in beeld bij deze kinderen ? Ik weet niet zo goed hoe dat allemaal werkt en wellicht leg je het uit in de volgende blogs maar zover ben ik nog niet..

    Ik wens je alvast succes met alles wat er op jullie pad komt ! Ik heb diep respect voor jullie !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>