kinderen

Buitenlandadoptie – Plundra!

Creative room for kids decorated with Africa themed decorations

Gisteren was het Plundra.
Bij de Ikea, uiteraard.
Of eigenlijk was het meer; mijn man en ik hebben de Ikea geplundraat.
Ik heb altijd heel trots geroepen dat er niks van Ikea in mijn huis stond. Niet dat ik verder een probleem met Ikea heb, maar ik kom er niet graag en ik heb een hekel aan meubels die het hele land heeft. Helaas was dit keer de Ikea de meest logische oplossing, als je een complete kinderuitzet nodig hebt, voor drie kinderen.
Plundra dus.
In een slechte tv commercial (ik noem geen namen) zouden ze zeggen, “van niks van Ikea in huis, naar een compleet Ikea-huis!”. Ik weet nog niet hoe enthousiast ik in de camera kan lachen als ik dat zeg, maar goed.

Gewapend met de auto van mijn zus, die zeker twee keer zo groot is als de Golf van mijn man, en een boodschappenlijst van een meter lang, trokken we dus naar Ikea.
In de naïeve veronderstelling dat we dat wel even snel zouden regelen, die kinderkamers.
Natuurlijk was dat veel te simpel gedacht.
We waren uiteraard even vergeten dat je de HELE Ikea door moet, dus ook de keukens (die hebben we al), kantoorruimtes (het drama thuiskantoor was nét afgesloten) en woonkamers (die hebben we ook al) en dat even snel er niet in zit. Verplicht alles bewonderen. Voor het geval we dat complete Ikea-huis heel letterlijk wilden gaan nemen.

En dan kom je wel bij de slaapmeubelen en kom je op het punt dat je meubels uit moet gaan kiezen voor een kind wat je helemaal nog niet kent. Thuis leek dat een stuk simpeler dan in de winkel. Drie bedden, drie kledingkasten. En doe je dan twee bureaus of gelijk drie, ook voor de kleinste? Die voorlopig nog geen huiswerk ofzo hoeft te maken, maar goed, je kunt het maar hebben.
En wat voor stijl vinden ze leuk? Voor de jongste was het het makkelijkst. Ten eerste is een kind van vier, denken wij, minder kieskeurig, ten tweede kies je voor een kleuter gewoon een leuke, fleurige kinderkamer.
Voor de meisjes was het al wat lastiger. Te groot voor een kinderkamer, maar te klein voor een heel volwassen kamer. En daarbij zijn ze op een leeftijd, 11 en 12, dat juist het ontwikkelen van hun eigen identiteit zo belangrijk is. Hoe los je dat op als je ze eigenlijk niet kent nog?

Dus daar sta je dan, met je boodschappenlijst en heb eigenlijk nog geen idee van wat je moet hebben. En kies je voor die twee meisjes dan hetzelfde, of aparte kamers? Je wilt niet dat de één een mooiere kamer heeft dan de ander…
Dus daar sta je dan met je boodschappenlijst en heb je nog geen idee wat je moet kopen.
Mijn man, georganiseerd als ie is, kreeg al spontaan uitslag van zoveel opties, want dat stond niet op de planning en ik wist het inmiddels ook even niet meer.

En net als je dan dénkt dat je in je hoofd wat dingen gestructureerd hebt en een plan gemaakt hebt, ga je de hoek om, stap je Ikea’s onvolprezen Kinderland binnen, en kun je helemaal niet meer nadenken. Mijn mans spontane uitslag was al uitgebreid naar paarse vlekken in zijn nek. Ik zág hem denken, en hier gaan wij aan beginnen? Voor daar reacties op komen, ja, onze keuze is heel goed overdacht, maar geen enkele ouder in spé is opgewassen tegen Kinderland.

Uiteindelijk besloten we ons gevoel te volgen en het vooral gewoon basic te houden. Basic meubeltjes, voor de meisjes twee verschillende kamers maar wel al echte tienerkamers. Voor de jongste een echte kinderkamer. De aankleding mogen ze dan straks zelf doen. Man tevreden, ik opgelucht. We hadden meubels, missie geslaagd.
Nog een rondje beneden, twee winkelwagens vol kussens, dekbedden, beddengoed, nachtlampjes en wat een kind nog meer ook maar nodig kan hebben. Ik geloof niet dat ze op materieel vlak iets tekort gaan komen.

We hadden al bedacht dat alle spullen ook in de auto van mijn zus nooit gingen passen, dus uiteindelijk besloten we maar om de meeste grote dingen thuis te laten bezorgen. Maar goed, we hadden tenminste alles waar we voor kwamen, dus konden we met een gerust hart naar huis.
Nadat we een lichte hartverzakking gekregen hadden bij de kassa toen we het totaalbedrag zagen, besloten we de Swedish Food Market maar over te slaan. Niet dat op zich die uitgave nog uitmaakte op het totaalbedrag, maar je moet ergens beginnen met bezuinigen.

Onderweg naar huis met een volgeladen auto overviel ons het gevoel van ‘waar beginnen we aan’ nog maar eens. Nu we alle spullen aangeschaft hebben wordt het ineens heel erg echt. En hoewel we er echt wel klaar voor zijn, krijgen we toch een beetje de kriebels. Koudwatervrees denk ik.
Daarbij kwam dat mijn man gehoord heeft wanneer hij weg kan van zijn werk, dus we weten wanneer we kunnen vertrekken. De tickets zijn geboekt, dus het komt ineens heel erg dicht bij. Het gaat na al die jaren echt gebeuren!

Op naar de volgende stap, alles in elkaar zetten en zorgen dat de kinderkamers echt klaar zijn!

You Might Also Like

15 Comments

  1. 1

    Ik heb al je blogs gelezen Tijs en ik vind jou en je man zo dapper!
    Ik duim voor jullie dat alles vlot verloopt en dat jullie maar snel met de kinderen naar huis kunnen komen!

    Heel veel succes, ik blijf je ook volgen!

  2. 2

    Als ik zoiets lees dan speelt mijn zuinige natuur op en denk ik: Marktplaats. 🙂 Lekker besparen, en van wat er dan overblijft neem je gewoon een extra kind. :dance2: Alleen dingen als matrassen en eventueel zetels (omwille van de ongewenste bewoners die in de stof kunnen huizen) zou ik wel nieuw kopen.

  3. 3

    Bedankt voor je reactie Freya!

    @vlaamsevink daar zijn we ons goed van bewust dat dat goedkoper geweest was maar dat hebben we om twee redenen bewust niet gedaan.
    Ten eerste omdat dat eenvoudigweg veel tijdsintensiever is, we zouden dan weken aan het zoeken en ophalen zijn en die tijd is er niet. Over minder dan twee reizen we af naar Amerika. Dus we hadden de tijd gewoon niet. Nu was alles op 1 dag aangeschaft en hebben we tijd over voor andere dingen die we nog moeten regelen.

    Ten tweede hebben vooral onze meisjes echt niet veel geluk gehad in hun leven tot nu toe. Ze hebben nog nooit echt een plekje voor zichzelf gehad. Daarom wilden we ook iets moois voor ze nu, een eigen plekje waar ze hopelijk trots op kunnen zijn. We weten heel goed dat materiële zaken niet het belangrijkste zijn hoor, maar we vonden het toch fijner om ze met nieuwe, eigen spulletjes te laten starten in plaats van weer met afdankertjes.

    En dat het veel geld kost zo, dat is absoluut waar. Maar we zitten al jaren in de adoptieprocedure en wisten zelfs daarvoor al dat we ooit aan kinderen wilden beginnen. En adoptie is nu eenmaal een heel duur grapje, dus we zijn al jaren aan het sparen voor dit moment. Het kost veel geld inderdaad maar we hebben de mogelijkheid om ze nieuwe spullen te bieden dus we vinden het ook fijn om ze iets heel nieuws voor zichzelf te geven.

    • 4

      Ik denk dat ik het ook zo aangepakt zou hebben. Met een baby is het anders, die kun je nog in een kartonnen doos laten slapen, weet die baby veel. En als je als kind opgroeit in een min of meer stabiel gezin met tweedehands spullen op je kamer is dat verder ook prima natuurlijk. Maar in dit geval zou ik ook kiezen voor nieuwe spullen, al is het alleen maar ter onderstreping van het nieuwe begin en zo.

  4. 5
  5. 6

    Sterkte met alles in elkaar zetten.

    Een pluspunt, als jullie dat overleven zonder het servies kapot te gooien, de bedden in de vuurkorf te mieteren en de lampjes ritueel te slachten, zal het met jullie nieuwe gezin ook wel goed komen.

    😀 Ik heb je weer met plezier gelezen !

  6. 7

    @Lady-voldemort jij kunt het veel mooier verwoorden dan ik!
    Dat is inderdaad onze overweging, we geven ze nu een hele nieuwe start en daar horen leuke nieuwe spullen bij. Al is het maar zodat de kinderen het gevoel hebben dat ze hier welkom zijn en dat er iemand moeite voor ze doet.
    Misschien klinkt dat heel materialistisch hoor, maar we kunnen dit doen voor de kinderen en we vinden het ook fijn om ze zo dus echt een nieuw begin te geven.

    @Borodini; gelukkig heeft onze relatie wel al een verbouwing, een verhuizing naar het buitenland en daarna weer terug naar Nederland overleefd, dus we zijn wel iets gewend.
    En ik vertrouw op mijn man, die is technisch dus mag het vuile werk opknappen. Dat technisch in dit geval echt niks met meubels in elkaar zetten te maken heeft vergeet ik voor het gemak.

    Ik zal je op de hoogte houden van wat er allemaal sneuvelt!

  7. 8

    Bij Marktplaats denk ik altijd: reken je uurloon erbij voor de tijd die je kwijt bent aan uitzoeken en heen en weer rijden. Alleen voor thuisblijfvaders die één kind tegelijk krijgen.

  8. 9

    Inderdaad Meelezer, en daar hebben we ook gewoon de tijd niet voor.
    Daar komt bij dat we van tevoren wisten dat de adoptie heel veel geld zou gaan kosten en dat we al jaren sparen voor dit moment.
    We vinden het dus ook gewoon fijn om dit voor de kinderen te kunnen doen, een hele nieuwe start met nieuwe spulletjes.

  9. 10

    Wat dat in elkaar zetten moet je zo denken als mijn zoon: hij ziet Ikeameubels als een soort Lego voor gevorderden, dus voor hem is het gewoon een spelletje. Alleen jammer dat ie het bouwsel niet meer uit elkaar mag halen 😀 .
    .

  10. 11

    Goede tip @Lady-voldemort.
    Ik zal het aan mijn technische man doorgeven 😉

    Nee, zonder gekheid; het moet op zich wel lukken, het is alleen veel hè! Het is maar goed dat we nog een kleine twee weken de tijd hebben!

  11. 12

    Zo spannend allemaal! En ik snap dat jullie de kids nieuwe spullen willen geven.

    Krijgen jullie (of één van jullie) nog adoptieverlof na thuiskomst met de kinderen? En daarna ouderschaspsverlof?

  12. 13

    @Yasmijn; we hebben inderdaad recht op vier weken adoptieverlof. Maar met onze reis erbij geteld is vier weken erg kort dus we plakken er allebei onze vakantie aan vast ook en ik neem daarna ook nog eens onbetaald verlof op. Dus al met al hebben we hopelijk ruim de tijd om de kinderen te laten wennen bij ons.

    Het is inderdaad heel spannend allemaal, zeker omdat het ineens heel dichtbij komt allemaal. Ineens is de tijd nog maar heel kort tot we daadwerkelijk vertrekken.
    En we hebben ook al een paar keer contact gehad met de meisjes en de pleegouder van de jongste, en we zullen vooral voor de meisjes heel blij zijn als we hen eindelijk in de armen kunnen sluiten. De jongste zit in een heel fijn pleeggezin, voor de meisjes is dat anders. Dus we zullen heel blij zijn als we kunnen vertrekken, aan de andere kant zijn we natuurlijk ook doodnerveus.
    Nog eventjes aftellen en zaken afronden op het werk en dan is het echt zover!

  13. 14
  14. 15

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>