kinderen

De Hollandse Pot!

Allereerst; sorry dat het alweer zo lang geduurd heeft voor ik iets van me laat horen!
De verklaring is simpel; het is hier gewoon erg druk.
De nieuwe situatie is hier voor ons allemaal gewoon heel erg wennen. Voor de kinderen aan de overgang naar Nederland, aan ons, aan hun nieuwe leven, het feit dat ze ‘ineens’ geadopteerd zijn. En voor ons is het evengoed wennen. Na vijftien jaar samen, hebben we ineens een gezin met drie kinderen.

En wat wil druk zeggen? Voornamelijk drie kinderen met een erg zwaar verleden waar we langzaam maar zeker, beetje bij beetje, steeds meer over te weten komen. Ze hebben er enorm veel moeite mee om mensen te vertrouwen, en hoe meer mijn man en ik te weten komen, hoe meer we dat begrijpen. Het is heel moeilijk voor de kinderen om er op te leren vertrouwen dat ze nu echt in goede handen zijn en dat hun leven vanaf nu eindelijk in rustiger vaarwater komt.

Buiten dat lopen we ook tegen problemen aan die een stuk minder zwaarbeladen zijn. Het is namelijk een behoorlijke cultuurshock, om op je vierde, elfde of twaalfde ineens naar Nederland te komen. Sowieso; alle vooroordelen over Amerikaanse eetgewoonten blijken waar te zijn.

Vooral de jongste is gewend om alleen maar, hoe zal ik het zeggen, rotzooi te eten.
Die discussie begint ‘s ochtends bij het ontbijt. Meneer wenst Pop Tarts. Die wij uiteraard niet hebben. Niet verkrijgbaar in de supermarkt hier en daarnaast is dat ook niet echt ons idee van een gezond ontbijt en een goeie manier om je dag te beginnen.
Als Pop Tarts dan écht niet tot de opties behoren, wil hij Fruit Loops, pure suiker in cornflake-vorm. Wat we dus ook niet echt in huis halen. Mijn man deed nog een halfslachtige poging om een pak granola uit de kast te toveren, maar dat kan uiteraard ook de goedkeuring van onze kleuter niet wegdragen.

Uiteindelijk na veel gezucht en gesteun, waarbij hij zich afvroeg wat die gekke Nederlanders dan in vredesnaam wél eten als ontbijt en zijn zus met haar ogen rolde en opmerkte dat hij ‘such a baby’ is, nam hij genoegen met een boterham. Met pindakaas en jam natuurlijk, te gezond gaat natuurlijk niet.
Dit ritueel herhaalt zich meerdere keren per week, al wordt er soms ook gevraagd op pannenkoeken of wafels, wat mijn man en ik ook al geen goed plan als ontbijt vinden. Die maken we wel eens op zondagmorgen hoor, maar we proberen de kinderen wel een beetje te leren dat dat soort dingen als ontbijt uitzondering zijn, en geen regel.

Middageten gaat dan nog wel, gewoon brood als middageten lijkt zelfs in Amerika redelijk doorgedrongen te zijn, al krijgen we bruin brood nog steeds niet verkocht.
Avondeten is uiteraard weer een heel avontuur. Alledrie de kinderen zijn opgegroeid in een cultuur van afhaaleten en junkfood en wat zij gewend zijn en wat wij gewend zijn kon niet verder uit elkaar liggen.
Dus zitten we elke avond heerlijk te discussiëren over alles wat er op tafel komt. Toegegeven, mijn man en ik waren nu niet echt van de standaard Hollandse keuken en misschien kookten we een tikje te exotisch voor de smaak van een paar kinderen die patat, hamburgers en pizza gewend zijn.
Advies inwinnen bij mijn zus en zwager, die vier kinderen hebben, leerde ons al dat we het misschien wat meer basic moesten houden. Dus we zijn nog volop aan het experimenteren en hebben nu de regel ingevoerd; je moet alles tenminste geproefd hebben. We lijken al net echte ouders.
Ik ben nog net niet mijn moeder, die altijd riep dat we pas van tafel mochten als we ons bord leeg hadden.

Al die bovenstaande voorbeeldjes zijn waarschijnlijk dagelijkse kost voor mensen met ervaring met kinderen, voor ons is het allemaal nog wat nieuw. En ik snap ook heel goed dat het lastig is voor de kinderen hoor. De omschakeling naar Nederland, al die nieuwe indrukken en dan ook nog al dat rare eten dat wij hebben en het feit dat je ineens in een heel nieuw huis woont, bij twee vreemde mannen…
Alles bij elkaar, en dat zeg ik elke blog geloof ik, ben ik zo ongelofelijk trots op hoe ze zich aanpassen.
Het is allemaal absoluut geen roze wolk, maar dat hadden we gelukkig ook niet verwacht.

Buiten heel veel zorgen en moeilijke momenten beginnen we dus ook voorzichtig een normaal gezin te worden. Of we doen althans een poging, en dat vind ik al heel wat.
Onze kinderen zijn na de herfstvakantie voor het eerst naar school vertrokken.
Erg spannend, zowel voor ons als voor de kinderen, maar zo ver is alles redelijk zonder incidenten verlopen. We hebben geprobeerd om de kinderen voor te bereiden op vervelende vragen, ze te leren wat ze voor antwoorden kunnen geven. Of dat voldoende is, dat zal de tijd leren.
De kinderen volgen volop Nederlandse les en pikken de taal vlot op. En onze oudste manifesteert zich met momenten als een echte puber. Zoals het hoort op haar leeftijd, denk ik dan maar.

Vorige week tijdens het avondeten, tussen discussies door over of prei al op de lijst van aanvaardbare voedingsmiddelen geplaatst kan worden, stelde mijn man voor dat we misschien moeten proberen om vanaf nu de dagelijkse conversaties in het Nederlands te laten verlopen. Natuurlijk niet de moeilijkere gesprekken, maar wel de dagelijkse dingetjes, zo ver als het lukt.
Onze 12-jarige puber liet haar bestek zakken, keek mijn man aan met open mond, rolde eens met haar ogen en antwoorde met een welgemikt “easy for you to say…”
Touché!

You Might Also Like

9 Comments

  1. 1

    Hi Thijs, wat goed weer wat van jullie te lezen! Diep onder de indruk dat jullie al helemaal als gezin klinken! Gaan ze naar schakelklassen of gewoon Nederlands onderwijs?

    Mbt eten had ik iets vergelijkbaars met zoonlief (toen 3). Kende ook niets anders dan calorierijk voedingsstoffen-arm voedsel en ik heb wel voor zachte dwang gekozen. Ondervoed kind moet gewoon eten en bord moet leeg. Nu is hij 7 en een van de makkelijkste eters van zijn vriendengroepen, dus er is hoop ;-). Succes!

  2. 2

    Dank je wel voor de update!
    Mijn zus had ook een moeilijke eter en bij haar stelden ze aan het begin van de week samen het menu voor de hele week op. Dan heb je maar één keer per week een discussie. Maar goed, dat was met één kind, niet met drie… Dus ik weet niet of dat werkt.

  3. 3

    Leuk stuk, Tijs! Ergens wel grappig om te lezen dat de kinderen zulke cliché-Amerikaantjes zijn in hun eetgewoontes. Hopelijk leren ze snel Nederlandse kost te waarderen!

  4. 4

    doet me denken aan dat filmpje op you tube ober Amerikaanse kinderen die een ontbijt voorgeschoteld kregen uit verschillende landen. Varieerde van dat eet ik niet tot Great

  5. 5

    Wat leuk weer een up-date van je te lezen Tijs!!
    Tsja dat is even slikken voor de kids en dan nog letterlijk ook, van de hamburgers naar de stamppot hoe groot kan een cultuurshock zijn 😉

  6. 6

    @tijs, wat leuk dat je weer een update geeft! En ik denk day we allemaal wel snappen dat je even andere prioriteiten hebt 🙂

    Voor wat betreft het eten is het misschien leuk om er meer een “spelletje” van te maken? Als je bijvoorbeeld prei eet, dat je dan 3 varianten maakt, en dat jullie de kinderen laten stemmen op de lekkerste en de minst lekkere variant? Op die manier kunnen zij meer proeven en jullie kunnen hun smaak beter leren kennen.

    Ook kun je misschien kijken naar de gezondere alternatieven voor de minder gezonde opties. Zelf pizza maken kan bijvoorbeeld stukken gezonder dan de US pizza. En er zijn ook allerlei recepten voor gezonde en voedzame pannekoekjes als alternatief voor de traditionele pannekoek.

    Samen op culinaire ontdekkingsreis gaan kan op die manier best leuk en gezellig worden!

  7. 7

    @tijss misschien 1 x per week lekker ongezond eten als tegenhanger ? Dat werkt hier ook wel bij moeilijke eters.. 1 x per week iets eten waar zij heel erg trek in hebben.. Dus die grote gele M bijvoorbeeld.. dat kan geen kwaad als je het beperkt houd..

    Succes !

  8. 8
  9. 9

    Bedankt voor jullie reacties weer!
    De dames hier zijn helaas al te oud voor spelletjes, daar komen we niet meer mee weg. Het is gewoon een fase waar we doorheen moeten denk ik.

    We hanteren nu de regel dat er in elk geval geproefd moet worden en proberen gewoon zo veel mogelijk toch gezond te koken. Met inderdaad natuurlijk af en toe een uitzondering.

    Ik ben trouwens bezig aan een nieuwe blog, hopelijk kom ik er van de week aan toe om die af te maken!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>