kinderen

Een half jaar later…

Dit keer begin ik eens niet met ellenlange excuses dat ik zo lang niets geschreven heb.
Het is hier gewoon erg hectisch en hoewel ik gedacht had dat ik door te stoppen met werken veel meer tijd over zou hebben voor allerlei andere dingen, valt dat in de praktijk vies tegen.
Het leven van een huisvrouw gaat niet over rozen, zo blijkt en van een georganiseerd huishouden is, bij een gezin met drie kinderen, ook geen sprake meer.
Huisvrouw of niet, de tijd dat ons huis keurig op orde was is voorbij.
Rondslingerend speelgoed van de jongste, kleding van de dames, schoenen waar je overal je nek over breekt. Het schijnt er bij te horen maar het is toch behoorlijk wennen geweest.

Geweest, want haast zonder dat we er erg in hadden zijn we ineens al een halfjaar verder, in dit enorme avontuur wat we aan gegaan zijn.
Het is ongelofelijk om te bedenken dat we een jaar geleden nog geen idee hadden dat ons leven deze wending zou nemen. Toch zijn we nu, zomaar, alweer een half jaar een heus gezin.
Er zijn ups, er zijn downs, maar over het algemeen lijkt het alsof iedereen eindelijk wat aan de situatie gewend geraakt is.
Ik ga niet zeggen dat onze dochters ons volledig vertrouwen en er van overtuigd zijn dat we ze niet laten vallen. Daarvoor is de tijd tekort. Maar ik denk wel dat er een soort rust in de tent gekomen is, nu de eerste periode na de adoptie die eindelijk gepasseerd is en het ons leven dus een soort ritme begint te krijgen.

Helaas en gelukkig tegelijk; alle rust is echter relatief. De volgende grote verandering staat namelijk al op stapel; we gaan verhuizen!
Ons yuppenappartement blijkt echt niet praktisch te zijn voor een gezin met drie kinderen, waardoor we besloten hebben om vroeger dan gepland toch op zoek te gaan naar iets anders.
En ondanks krapte op de woningmarkt en huizenprijzen die de pan uit rijzen is het gelukt; we hebben een ander huis en ons eigen huis verkocht!

In eerste instantie zijn mijn man en ik zelf gaan kijken, maar voor de tweede bezichtiging zijn de kinderen mee geweest. We hadden van tevoren met ze afgesproken; als zij het niks vinden zouden we er vanaf zien. Gelukkig waren de kinderen ook direct enthousiast en was er al een slaapkamerverdeling nog voor we een bod uitgebracht hadden.
Inmiddels hebben we getekend en is alles rond, dus kunnen we ons gaan voorbereiden op de verhuizing.

Voor de kinderen wéér een grote verandering, maar hopelijk wel een die op de lange termijn veel meer rust gaat brengen.
We verhuizen naar een huis met een grote tuin, elk kind een eigen, ruime, slaapkamer in plaats van slaapkamers die gescheiden zijn door een provosorisch wandje. Ons nieuwe huis ligt vlakbij de school van de jongste en we hebben straks een heerlijke open woonkeuken met openslaande tuindeuren.

De kinderen maken al plannen voor hun nieuwe kamers. De één wil roze muren, de ander vindt dat enorm kinderachtig en opteert voor een heuse tienerkamer. De jongste wil dan weer behang met autootjes wat maakt dat zijn oudste zus zuchtend met haar ogen rolt omdat dat toch zooooo kinderachtig is. We zijn net een echt gezin dus.
Wel een enorm compliment; beide dochters willen hun eigen slaapkamermeubeltjes meenemen.
Hebben we toch niet voor niks die tocht naar Ikea gemaakt.
Ook de jongste ziet het zitten. Zijn vriendje woont vlakbij en hij kan straks heerlijk buiten spelen, want we hebben min of meer vrij uitzicht aan de voorkant; een enorm grasveld tot aan de volgende rij huizen.

Al met al; we hebben er zin in.
Gelukkig moet er in huis nauwelijks iets gebeuren en kunnen we er zo in. Daar hebben we ook op geselecteerd want een complete verbouwing zien we, na alle hectiek van het afgelopen halfjaar, niet zitten. De kinderkamers behangen, hier en daar een kwast verf en we kunnen verhuizen.
Voor de zomer zijn we over, als het goed is. En dan beginnen we komend schooljaar eindelijk zoals we het zo graag willen voor onze kinderen, in alle rust en stabiliteit.

You Might Also Like

5 Comments

  1. 1

    Hoi,
    Fijn nog iets van je te horen, had af en toe al gekeken, maar ik snap dat prioriteiten elders liggen. Deze verhuizing zal voor de kinderen ook wel spannend zijn, maar toch niet zo’n verandering als de vorige. Succes met de verhuis, veel geluk in de nieuwe woning, leuk als je nog eens iets komt vertellen, maar begrijpelijk dat daar minder tijd voor is, of dat je het niet meer nodig vindt

  2. 2

    Thijs, wat fijn om van je te horen. Ik heb vaak aan jullie gedacht!

    Als ik dat zo lees, zijn de kinderen helemaal voor het verhuizen. Het wordt nu echt een plek van jullie allemaal samen zonder geschiedenis. Ik denk dat dit voor jullie allemaal heel goed is. Het is volgens mij net zoiets als het leven met een partner in een gezamenlijk gekozen huis starten, echt een streep onder het oude en helemaal voor de toekomst gaan. Goed dat jullie de kinderen er zo bij betrokken hebben in het proces. En wat heerlijk om te horen dat de meubels zo goed gekeurd zijn dat ze mee mogen (en wat een opluchting ook dat jullie niet nog eens al die Ikea-meuk in elkaar hoeven te sleutelen 😉 ).

    Ik wens jullie veel sterkte met alle hectiek, en heel veel geluk in jullie nieuwe woning!

  3. 3

    Zo snel al reacties!
    Ik vind het bloggen hartstikke leuk hoor, maar inderdaad, de tijd om er voor te gaan zitten ontbreekt soms.
    Het is hier zoals ik al schreef, gewoon hectisch. Met ons eigen gezin en de kinderen, mijn ouder wordende schoonmoeder die wel wat hulp nodig heeft en dan nog mijn zus die momenteel echt geen simpele situatie heeft thuis. Het is dus ren combinatie van factoren en ik probeer er voor iedereen te zijn. Dan schiet rustig een blog schrijven er wel eens bij in.

    Maar zolang jullie het leuk vinden om mijn hersenspinsels te lezen blijf ik schrijven hoor! En als er een moment komt dat ik dat niet meer zie zitten laat ik het natuurlijk netjes weten.

    @nummerzoveel het klopt wel wat jij zegt hoor dat dit een nieuwe start voor ons als gezin is.
    En het is voor onze kinderen ook zoveel fijner denken wij. Nu hebben we wel heel veel ruimte maar het is zeker geen standaard gezinswoning. Zo hebben we inderdaad een wandje op moeten trekken om een beetje privacy voor de meiden te creëren en we hebben nu natuurlijk geen tuin. Het zal heel fijn zijn als we gewoon logischer ruimte hebben en we gewoon een tuin hebben enzo.
    We zijn er benieuwd hoe het gaat lopen allemaal in elk geval.

  4. 4

    Wat fijn dat jullie inmiddels, min of meer, een ritme hebben gevonden.
    Een nieuw huis met daarmee voor iedereen een nieuwe start, dat lijkt me een positieve insteek.
    Nu alleen het huishouden nog op orde zien te krijgen 😉

  5. 5

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>